مصلح بزرگ جهان

در آستانه نيمه شعبان، ولادت حضرت قائم (عجل الله تعالي فرجه)

 

ولادت:

حجت بن الحسن العسکري، آخرين امام از امامان دوازده گانه شيعيان است. در 15 شعبان سال 255 هـ ق در سامراء به دنيا آمد و تنها فرزند امام حسن عسکري (ع)، يازدهمين امام شيعيان است. مادر آن حضرت، نرجس (نرگس) است که گفته اند از نوادگان قيصر روم بوده است. مهدي، حجت، قائم، منتظر، خلف صالح، بقية الله،
صاحب‌الزمان، ولي عصر و امام عصر، از لقب هاي آن حضرت است. تولد امام زمان (عج) پنهان نگاه داشته شد و امام حسن عسکري (ع) خبر آن را تنها به عده اي از شيعيان داده بود.

امامت:

حضرت در سال 260 هـ ـ ق پس از وفات پدر به امامت رسيد. امامت ايشان بنا به حديث هاي بسياري بود که از پيامبر (ص) و امامان پيشين روايت شده بود. امام زمان (عج) پس از آنکه بر پيکر مطهر پدر نماز گزارد، از چشم مردمان پنهان شد. سبب پنهان شدن آن حضرت اين بود که
خليفه‌هاي عباسي تصميم به کشتن او داشتند.

غيبت صغري:

بنا به اخبار و روايات شيعه، غيبت آن حضرت دو بار صورت گرفته است. دوران غيبت نخست را که تا سال 329 هـ ق ادامه داشت دوران غيبت صغري يا دوره نيابت خاصه مي نامند. در اين سال ها امام به وسيله چهار نفر از نمايندگان خاص خود با شيعيان ارتباط داشت. اين چهار تن که آنان را نواب اربعه (نايبان چهارگانه)
مي‌خوانند، عبارتند از:

1- عثمان بن سعيد، از ياران امام هادي (ع) و امام حسن عسکري (ع). او به دستور امام حسن عسکري(ع) تا پايان عمر نايب امام زمان (عج) بود.

2- ا بوجعفر محمد بن عثمان بن سعيد، از شاگردان و ياران امام حسن عسکري (ع) که پس از مرگ از پدرش، عثمان بن سعيد، نيابت امام زمان (عج) را به عهده گرفت. او در سال 304 يا 305 هـ ق در بغداد درگذشت.

3- حسين بن روح نوبختي که دستيار محمد بن عثمان بن سعيد بود و پس از مرگ وي نيابت امام را به عهده گرفت و در سال 326 در بغداد درگذشت.

4- علي بن محمد سُمري که بنا به وصيت حسين بن روح نوبختي نايب امام شد و در حدود دو سال رابط امام و شيعيان بود. او در نيمه شعبان 329 در بغداد درگذشت.

با مرگ علي بن محمد سمري، دوره غيبت صغري يا نيابت خاصه پايان يافت و دومين دوره غيبت آن حضرت، يعني دوران غيبت کبري آغاز شد.

غيبت کبري:

اين دوره تا ظهور امام زمان (عج) ادامه خواهد يافت. آخرين نامه و دستوري که سمري از امام زمان (عج) دريافت نمود به مضمون ذيل نقل شده است:

« بسم الله الرحمن الرحيم، اي علي بن محمد سمري، خدا اجر برادران تو را در مصيبت تو بزرگ گرداند. تو بعد از شش روز از دنيا خواهي رفت. پس خود را آماده کن و به احدي براي جانشيني خود وصيت نکن. زيرا غيبت تامه آغاز مي شود و ديگر ظهوري نخواهد بود مگر به اذن خداي تعالي و آن بعد از طول زمان و قساوت قلب ها و پر شدن زمين از جور خواهد بود. زود باشد که در بين شيعيان، کساني بيايند که ادعاي مشاهده کنند، هر کس مدعي مشاهده من قبل از خروج سفياني و صيحه آسماني بشود کذاب و مفتري است. و لاحول و لا قوة الا بالله العلي العظيم.»

دوره غيبت کبري را دوران نيابت عامه نيز مي نامند. نيابت عامه به اين معني است که در اين دوره، راهنمايي شيعيان به عهده فقهايي عالم از شيعيان است که داراي شرايط تعيين شده براي راهنمايي هستند. در اين دوره کسي مستقيماً از طرف امام زمان (عج) براي نيابت تعيين نمي شود.

علل غيبت:

سبب واقعي پنهان شدن امام زمان (عج) از چشم مردمان، در حديث ها بيان نشده است. حتي گروهي گفته اند علت غيبت بعد از ظهور امام زمان (عج) آشکار خواهد شد. اما آنچه که فهميده مي شود، از دلايل مهم غيبت، حفظ وجود امام از گزند دشمنان به فرمان خدا براي مصلحت اسلام و مسلمانان است. گذشته از اين، غيبت امام زمان (عج) فقط از نظر ظاهري است و از نظر معنوي، رابطه او با مردم قطع نشده است. در حديثي که از پيامبر (ص) درباره دوره غيبت امام زمان (عج) نقل شده، آمده است که ايشان مانند خورشيد پنهان شده در پس ابر است که ديده
نمي‌شود، اما انوارش به زمين مي رسد و به آن سود
مي‌رساند. همه مسلمانان، به دليل حديث‌هايي که از پيامبر (ص) روايت شده است، معتقدند که
مهدي‌(عج) روزي ظهور خواهد کرد و جهان را پر از عدل و داد خواهد ساخت. اما تنها شيعيان هستند که به امامت او در دوران غيبت نيز معتقدند. در دوران غيبت کبري، افراد بسياري ادعاي مهدويت کرده اند از جمله غلام احمد قادياني، مؤسس فرقه قادياني هند در 1235 هـ ـ ق، سيد علي محمد شيرازي معروف به سيد باب، مؤسس فرقه بابيان در ايران که به سال 1266 هـ ـ ق در تبريز کشته شد و محمد احمد معروف به مهدي سوداني که در 1302 هـ ق (1881 م) در سودان بر ضد استعمارگران انگليسي قيام کرد.

مهدي (عج) در ديگر اديان:

ظهور مصلح در آخرالزمان، اختصاص به دين مقدس اسلام و مذهب تشيع ندارد. بلکه در اديان ديگر نيز از اين موضوع سخن بسيار گفته شده است. در آيين هاي زرتشت، هندو، بودا، يهود و مسيح بشارت موعود و نجات دهنده بشر آمده است و عقيده به منجي در همه اديان آسماني به صورت يک اصل مسلم و پذيرفته شده تجلي کرده است. در هر روزگاري و در ميان هر قومي و امتي و در هر سرزميني و به زبان هر پيامبر يا حکيم يا بزرگي که سخن از موعود رفته است، به تعبيرها و اصطلاح ها و نام هاي متعارف در ميان همان قوم و مردم بوده است و منظور از همه آن تعبيرها و اشارت ها و نام ها، سرانجام، موعود آخرالزمان است و آن موعود، مهدي است، مهدي موعود.

در انجيل مرقس باب 13 چنين آمده است:

33- پس بر حذر باشيد و بيدار شده و دعا کنيد، زيرا که نمي دانيد که آن وقت کي مي شود.

34- مثل کسي که عازم شده خانه خود را واگذارد، و ملازمان خود را بر آن گماشته، هر يکي را به شغلي خاص مقرر نمايد و دربان را امر فرمايد که بيدار بماند.

35- و بدين طور بيدار باشيد زيرا نمي دانيد که صاحب خانه کي مي آيد در شام، بانگ خروس و يا صبح.

36- مبادا ناگهان آمده، شما را خفته يابد.

در کتب مقدس هندوان آمده است که:

در آخر زمان هنگامي که تمامي دنيا پر از ظلم و فساد گشت، شخصي به نام منصور ظهور
مي‌‌نمايد که بر تمامي دنيا مستولي مي گردد. او نسبت به تمامي افراد اعم از با ايمان و ناايمان، شناخت داشته و همگي آنها را به سوي خدا دعوت مي نمايد.

در کتب زرتشتيان در مورد مصلح جهاني
اين‌طور آمده است:

از سرزمين اعراب و از ميان فرزندان هاشمي، مردي ظهور مي کند که با ارتش بزرگ و گسترده خود ادامه دهنده دين جد خود گشته و زمين را از عدل و داد پر مي کند.

در کتاب تورات عنوان شده که خداوند براي اسماعيل، خير و برکت فراوان قرار داده و نسل او را با 12 شاهزاده افزون مي نمايد که تبديل به ملت بزرگي خواهند شد.

در زبور نيز مصلح جهاني بدين گونه معرفي شده است:

خداوند، مرد وارسته اي را برمي گزيند که بر جهان مستولي مي گردد و آرامش و سکون را براي همگان به ارمغان خواهد آورد.

نکته قابل توجه در اينجا آن است که پيروان مذاهب مختلف بر اين باورند که مصلح جهاني از ميان آنان خواهد بود؛ به عنوان نمونه طرفداران دين زرتشت معتقدند مصلح جهاني، مردي از سرزمين فارس خواهد بود. يهوديان نيز او را از فرزندان بني اسرائيل دانسته و مسيحيان، او را بر مسلک خود مي دانند و مسلمانان بر اين باورند که مصلح جهاني از تبار هاشمي و از نسل
نبي‌اکرم (ص) مي باشد. با نگاهي دقيق تر به باورها و اعتقادات ديگر اديان به اين نکته مي رسيم که اعتقادات آنان با آنچه مسلمانان از آن به عنوان مصلح جهاني ياد مي کنند صدق مي نمايد؛ چرا که در ميان اجداد حضرت
مهدي (عج) شهربانو همسر سيد الساجدين (ع)، دختر يزدگرد سوم، پادشاه عهد ساساني ايران وجود دارد که گفتار دين زرتشت را کامل مي نمايد و از آنجايي که هاشميان و بني اسرائيل، هر دو از نسل حضرت ابراهيم (ع) هستند پس گفتار يهوديان نيز
مي‌تواند صدق پيدا کند و از طرف ديگر مي دانيم که مادر حضرت مهدي (عج)، نرجس خاتون (س) از شاهزادگان و نوه قيصر روم مي باشند که بر دين مسيحيت بوده است.

روز جوان بردوستان جوان خجسته باد

تقدیم به بیندگان وبلاگ